Hunter Wireless Valve Link: Dodawaj zawory tam, gdzie nie można poprowadzić przewodów

12 cze 2026, 10:22:17

Hunter Wireless Valve Link firmy Hunter zastępuje okablowanie w terenie bezlicencyjną łącznością radiową, dzięki czemu możesz dodać do 54 zaworów do istniejącego sterownika ICC2, HCC lub MCC bez wykonywania wykopów, przewiertów czy naruszania utwardzonych nawierzchni.

Dlaczego powstał Wireless Valve Link?

Każdy instalator zna taką sytuację: projekt byłby prosty, gdyby nie fragment asfaltu, ozdobny trawnik albo podjazd, którego nikt nie chce rozkopywać. Tradycyjne systemy nawadniania wymagają przewodów prowadzonych od sterownika do każdego zaworu, a koszt i uciążliwość takiej instalacji często decydują o opłacalności całego projektu. Okablowanie pozostaje też podatne na uszkodzenia przez cały okres eksploatacji systemu — podczas koszenia, aeracji, prac modernizacyjnych, rozrostu korzeni czy przepięć spowodowanych wyładowaniami atmosferycznymi.

Hunter Wireless Valve Link eliminuje ten problem. W każdej skrzynce zaworowej montowany jest niewielki moduł radiowy zasilany bateryjnie lub energią słoneczną, który komunikuje się bezpośrednio z modułem znajdującym się w sterowniku. Zasięg wynosi do około 600 metrów w linii prostej, a zastosowanie repeatera pozwala go dodatkowo zwiększyć. Bez nowych wykopów, bez cięcia nawierzchni i bez przewodów w terenie, które mogłyby ulec awarii.

W skrócie

Wireless Valve Link to właściwy wybór wtedy, gdy doprowadzenie przewodu do nowego lub wymienianego zaworu byłoby droższe niż sama obsługiwana przez niego instalacja — na przykład przez drogi, wokół budynków, w dojrzałych ogrodach albo w oddalonych sekcjach na obiektach sportowych i polach golfowych.

Jak działa w terenie?

System opiera się na dwóch urządzeniach. Moduł wyjściowy Wireless Valve (WVOM) instaluje się w sterowniku Hunter ICC2, HCC lub MCC zamiast tradycyjnego modułu sekcyjnego. W terenie moduły Wireless Valve Link montowane są w skrzynkach zaworowych i bezpośrednio sterują elektrozaworami. Komunikacja odbywa się przez bezlicencyjne łącze radiowe LoRa, z dwukierunkowym potwierdzeniem, dzięki któremu sterownik wie, że polecenie zostało odebrane, a zawór faktycznie się otworzył.

Moduły WVL są dostępne w wersjach jedno-, dwu- i czterosekcyjnych, dzięki czemu typowa skrzynka zaworowa może być obsłużona przez jeden moduł. Każdy WVL łączy się z elektrozaworem krótkim odcinkiem przewodu niskonapięciowego — do 30 metrów przy kablu 18 AWG — co oznacza, że sam zawór nie musi znajdować się bezpośrednio pod modułem radiowym. Konfiguracja odbywa się za pomocą bezpłatnej aplikacji Bluetooth na iOS lub Android, w tym z wykorzystaniem funkcji analizy lokalizacji, która pozwala sprawdzić jakość sygnału przed uruchomieniem systemu.

Tam, gdzie widoczność sygnału ograniczają budynki, gęsta roślinność lub ukształtowanie terenu, zasilany energią słoneczną repeater (RPT) zwiększa zasięg i może w przybliżeniu podwoić odległość roboczą. Dostępny jest również zestaw przedłużający antenę, przydatny wtedy, gdy sterownik znajduje się w piwnicy, metalowej obudowie lub innym miejscu osłabiającym sygnał.

Gdzie sprawdza się najlepiej?

W projektach, z którymi najczęściej spotykamy się na rynku, powtarza się pięć typowych zastosowań:

Obiekty komercyjne z utwardzonymi nawierzchniami — parkingi, centra handlowe i parki biznesowe, gdzie zieleń znajduje się za betonem lub asfaltem
Przestrzenie publiczne — ronda, pasy rozdziału ruchu, parki ze ścieżkami lub zbiornikami wodnymi
Obiekty sportowe i pola golfowe — dodawanie stref treningowych lub nowych sekcji do istniejącego sterownika bez wykonywania wykopów przez główną nawierzchnię gry
Dojrzałe ogrody i obiekty zabytkowe — instalacja nawadniania bez naruszania istniejących trawników, nawierzchni czy chronionych systemów korzeniowych
Obszary narażone na częste wyładowania atmosferyczne — brak przewodu miedzianego pomiędzy skrzynką zaworową a sterownikiem ogranicza ryzyko przeniesienia przepięcia do sterownika

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czy WVL zastępuje sterownik?

Nie. System współpracuje ze sterownikami Hunter ICC2, HCC i MCC. Do sterownika dodawany jest moduł WVOM, który pełni funkcję mostu radiowego do modułów WVL pracujących w terenie.

Czy mogę łączyć zawory bezprzewodowe i przewodowe w jednym sterowniku?

Tak. WVL może pracować razem z tradycyjnymi modułami ICM lub dwuprzewodowymi modułami EZDS w ramach jednego sterownika, obsługując łącznie do 54 sekcji oraz pompę lub zawór główny.

Jakiego zasięgu mogę realnie oczekiwać?

Do około 600 metrów w linii prostej w idealnych warunkach, a jeszcze więcej przy zastosowaniu repeatera. Budynki, gęsta roślinność i ukształtowanie terenu mogą ograniczać ten zasięg, dlatego aplikacja Hunter WVL zawiera funkcję analizy lokalizacji — warto wykonać ją przed ostatecznym montażem.

Jak zasilany jest WVL?

Każdy moduł WVL jest zasilany bateriami 9 V DC — jedną lub dwiema, w zależności od konfiguracji. Baterie zazwyczaj wymagają wymiany raz na sezon lub raz w roku. W przypadku instalacji długoterminowych i oddalonych sekcji zestaw panelu słonecznego (SP-WVL) utrzymuje moduł w gotowości bez konieczności ręcznej wymiany baterii.

Czy WVL nadaje się do miejsc narażonych na wyładowania atmosferyczne?

Tak — to jedna z jego największych zalet. Ponieważ pomiędzy skrzynką zaworową a sterownikiem nie ma przewodu miedzianego, przepięcie po uderzeniu pioruna w pobliżu zaworu nie ma drogi, którą mogłoby wrócić do sterownika. Taka izolacja chroni elektronikę przed uszkodzeniami typowymi dla tradycyjnych systemów przewodowych.

Z jakimi elektrozaworami współpracuje WVL?

WVL obsługuje elektrozawory Hunter DC-latching o numerze części 458200, które pasują do wszystkich standardowych zaworów nawadniających Hunter. Przy konwersji zaworu na sterowanie bezprzewodowe istniejące elektrozawory AC należy wymienić na wersję DC-latching.